Een blog…
Dat is toch niet zo makkelijk als ik vooraf dacht. En toch wil ik dit verhaal heel graag delen. Al is het maar om te laten zien dat het soms écht kan voelen alsof zwanger worden nooit zal lukken, terwijl ik het bewijs ben dat het – zelfs dan – toch nog mogelijk is.
Onze kinderwens op latere leeftijd
Wij waren 39 en 40 jaar toen we begonnen met onze kinderwens. Inmiddels zijn we 43 en bijna 42, en ben ik 21 weken zwanger van ons eerste kindje. De weg hiernaartoe was allesbehalve vanzelfsprekend. We hebben twee miskramen meegemaakt. Dat bracht bij mij veel wantrouwen in mijn eigen lichaam met zich mee, schuldgevoel richting mijn vriend en dat allesoverheersende, hopeloze gevoel dat het ons misschien nooit gegund zou zijn. Toch bleek voor ons uiteindelijk: drie keer was scheepsrecht. Twee van de drie zwangerschappen ontstonden op natuurlijke wijze.
Obstakels en onzekerheden
Dat dit lukte, voelt nog steeds bijzonder. Zeker omdat ik pijnmedicatie gebruik, overgewicht had toen we begonnen, later adenomyose bleek te hebben, 40-plus ben, een vertraagde schildklier heb en lichamelijke beperkingen ervaar. De eerste zwangerschap ontstond na acht maanden proberen, de tweede drie maanden later.
Na die tweede miskraam begon de tijd toch écht te dringen, vooral omdat een eventuele IVF-behandeling alleen tot een bepaalde leeftijd wordt vergoed. Vanuit het ziekenhuis kregen we daarom het advies om te starten met IVF. Dat voelde als een grote stap. Na veel praten en overwegen besloten we hier samen toch voor te gaan.
Het IVF-traject
We hadden van anderen gehoord dat IVF door sommige koppels wordt ervaren als het zwaarste traject in hun leven. Voor ons voelde dat gelukkig anders. Misschien hielp het dat ik geen moeite heb met mezelf injecteren. Wat ik persoonlijk het lastigst vond, waren de twee weken van duidelijke gedragsveranderingen. Waar ik normaal eerst nadacht, tot tien kon tellen of iets kon laten gaan, reageerde ik nu direct en vaak fel. Ik herkende mezelf in die periode even niet meer.
De onzekerheid vond ik ook moeilijk. Rationeel weet je dat IVF niet meer kans biedt dan natuurlijk proberen en dat het aantal eitjes op mijn leeftijd waarschijnlijk lager is. Toch voelt het alsof je iets actiefs doet: je spuit hormonen, er groeien eitjes, er gebeurt iets concreets. Dat geeft hoop, maar maakt het ook spannend.
Soms heb je er maar één nodig
Uiteindelijk werden er slechts twee eitjes geoogst, waarvan er maar één bevrucht werd. Dat moment voelde alsof de grond even onder mijn voeten wegzakte: eentje maar… Maar ik ben inmiddels het levende bewijs dat je er soms maar één nodig hebt.
Ik ben nu 21 weken zwanger en tot nu toe verloopt alles goed. In het begin had ik wel bloedverlies, waardoor ik direct dacht dat ik opnieuw een miskraam kreeg. Gelukkig bleek dit loos alarm. Dit schijnt vaker voor te komen en betekent niet altijd meteen dat het misgaat. YuuX kon ons gelukkig snel geruststellen met een goede echo, wat enorm fijn was. Deze derde zwangerschap voelde voor mij wel onzekerder dan de vorige twee.
Leren vertrouwen
Ondanks dat alles tot nu toe goed was – alle echo’s goed, de NIPT goed – bleef het gevoel dat het elk moment alsnog fout zou kunnen gaan. Sinds deze week voel ik haar af en toe bewegen. Dat geeft weer een stukje extra vertrouwen.
Terugkijkend was dit traject zeker niet alleen maar mooi of vol blijdschap. Wat ons het meest heeft geholpen, is praten. Met elkaar, maar ook met een klein gezelschap om ons heen. Door het verhaal af en toe te kunnen delen, werd het draaglijker.
Nu proberen we vooral te genieten en langzaam alles in te richten. Maar weet: ook als het voelt alsof het nooit zal lukken, kunnen er toch nog kansen zijn dat het wél lukt.
Dankbaar
Tot slot willen we YuuX heel erg bedanken voor hun emotionele begeleiding tijdens ons hele traject. Inmiddels staan we verder onder controle bij het ziekenhuis, maar YuuX is voor ons van veel meer waarde geweest dan alleen echo’s en controles.
Hopelijk geven we met dit verhaal één stel, of één persoon, weer een beetje vertrouwen en hoop.
Liefs,
Bart & Desiree
