Voorbereiding op de bevalling
Negen maanden lang hebben Jeroen en ik de ontwikkeling van de baby in mijn buik wekelijks gevolgd via de bekende apps. Tegen het einde van de zwangerschap zijn we samen gaan nadenken over de bevalling. Echt goed stilstaan bij de volgende fase, de kraamweek, deden we eigenlijk niet. Eerst maar eens bevallen en daarna volgt die kraamweek vanzelf, was het idee.
De kraamweek bleek een rollercoaster met mooie momenten, kraamtranen, veranderingen, genieten en herstel. Het werd een week met een gouden randje.
De geboorte van Noud
Onze zoon Noud werd aan het einde van de middag, na een pittige bevalling, in het ziekenhuis geboren. Na een douche en een warme maaltijd reden we naar huis. Dit keer niet meer met z’n tweeën, maar als gezin van drie. Met een slakkengang, want we hadden nu ons meest dierbare gezinslid in de auto.
Na een telefoontje naar de kraamzorg werd ons verteld dat de zorg niet meer in de avond opgestart zou worden. De volgende ochtend om negen uur zou er iemand bij ons zijn.
De eerste nacht thuis
’s Avonds, in het pikkedonker en in een koud huis, kwamen we thuis. We hadden nog niemand ingelicht over de geboorte van Noud. We vonden het juist heel fijn om nog even met z’n drieën in een bubbel te zitten, voordat alle telefoontjes en appjes los zouden barsten.
Jeroen en ik keken elkaar aan: en nu? We besloten alvast naar bed te gaan en daar ouders, broers en zus kort in te lichten door te videobellen. We maakten kruiken warm en zorgden ervoor dat Noud goed ingepakt werd in een dekentje. Daarna begon de nacht. Noud wilde nog niet in de cosleeper liggen, alleen op één van ons. Als de één Noud vasthield, kon de ander een uurtje slapen en daarna wisselden we. Zo ging het door tot de kraamzorg er zou zijn de volgende ochtend.
Het was een vermoeiende, maar ook magische nacht. Met z’n drieën in het grote bed, voor het eerst. Ik heb vol bewondering en trots naar Noud gekeken, die nog maar een paar uur oud was.
De kraamzorg
De volgende ochtend stond onze kraamverzorgster Mariëlle op de stoep. Ze was meteen fantastisch. Ze bood een luisterend oor, maar wist ook van aanpakken. Ze bracht een lekker ontbijtje op bed, versierd met blauwe muisjes voor een feestelijk tintje. Terwijl ik onder de douche stond, legde ze aan Jeroen uit hoe hij luiers moest verschonen en waar hij op kon letten. Ondertussen draaide de wasmachine al en hield ze met een schuin oog in de gaten of het douchen wel goed ging. Het gaf ons veel vertrouwen voor de rest van de week.
Familie en emoties
In de kraamweek kwamen onze ouders, broers en zussen kennismaken met Noud. Een bijzonder en emotioneel moment. Ook zij hadden maandenlang met ons meegeleefd. De eerste kraamtranen werden gelaten en dat werden er in de loop van de week alleen maar meer. Vooral tegen de avond, op het moment dat Mariëlle weg was en we met z’n drieën thuis waren, overvielen de kraamtranen mij. Het ouderschap was iets waar ik erg naar had uitgekeken, maar het tekort aan slaap, de borstvoeding die inmiddels wel op gang was maar nog niet soepel liep, de hormonen en het besef dat ons hele leven compleet anders was dan voorheen, maakten dat ik me wat onzeker en gespannen voelde.
Gelukkig heb ik veel kunnen praten over die onzekere en soms ook wat sombere gevoelens met Jeroen, Mariëlle, familie en vriendinnen. Iedereen om mij heen vertelde dat dit heel normaal is en dat het erbij hoort. Ook verzekerde iedereen mij dat dit weer voorbij zou gaan. Iets wat ik me op dat moment niet kon voorstellen, maar het ging gelukkig echt voorbij.
Herstel en nieuwe routines
Ook fysiek voelde ik me in de loop van de kraamweek steeds beter. Het was een verademing om weer normaal te kunnen draaien in bed of mijn schoenen aan te doen zonder dat die dikke buik in de weg zat. De hechtingen voelden niet fijn, maar waren mooi aan het genezen. Ik vind het bijzonder om te ervaren dat mijn lijf, na negen maanden zwangerschap, ook weer zo goed aan het herstellen is.
Aan het einde van de kraamweek liepen we trots een rondje met Noud in de wandelwagen. Het voelde bijna jammer dat we niemand tegenkwamen om onze zoon aan te laten zien.
Afsluiting van de kraamweek
Na zeven dagen namen we met tranen afscheid van Mariëlle. Mede door haar goede zorgen had onze kraamweek een gouden randje gekregen. Diezelfde dag voelde het ook fijn om met z’n drieën thuis te zijn en samen te ontdekken hoe de dagen ingevuld zouden worden. En geloof me: die dagen zaten bomvol met de zorg voor Noud en staan nu nog steeds volledig in het teken van hem. We genieten inmiddels volop van ons nieuwe gezinsleven.
