Met mijn eerste bevalling in mijn geheugen was ik erop gebrand om deze keer een andere ervaring op te doen. Tijdens mijn eerste zwangerschap heb ik niet veel gedaan qua voorbereiding op de bevalling. Ik dacht dat ik het het liefste zou ondergaan en dat veel kennis mij juist zenuwachtig zou maken. Achteraf bleek dit voor mij niet de juiste keuze, maar gelukkig was het ons gegeven om het nog een keer over te kunnen doen en kan ik nu terugkijken op een compleet andere beleving.
Terugkijken op de eerste bevalling
Ik had tijdens de eerste zwangerschap twee placenta’s met één baby, waardoor het advies was om poliklinisch te bevallen. Rond 12.00 uur begonnen de weeën en rond 15.00 uur zat ik al op vijf centimeter ontsluiting, dus gingen we naar het ziekenhuis. Eigenlijk was ik vanaf het moment dat ik samen met Erwin in de auto stapte naar het ziekenhuis al niet meer op mijn gemak. De ziekenhuiskamer voelde niet vertrouwd en voor mijn gevoel liepen er steeds mensen in en uit. Ik wist op een gegeven moment niet meer wie ik wel of niet eerder had gezien, terwijl ik mijzelf moest concentreren op mijn weeën en de bevalling en hier totaal niet mee bezig wilde zijn. Naderhand is aangegeven dat ik op dat moment bijvoorbeeld om rust had mogen vragen, maar ik ging ervanuit dat dit bij de bevalling hoorde en men ‘hun werk’ moest kunnen doen voor een voorspoedig verloop.
Waar de ontsluiting in eerste instantie snel vorderde, viel deze bij acht centimeter stil terwijl de hevige weeën aanhielden. Op advies van het ziekenhuis liet ik mijn vliezen breken, wat alleen maar meer pijn veroorzaakte en niet hielp voor de ontsluiting. Door alle stress en vermoeidheid koos ik op dat moment toch voor een morfinepompje. Achteraf baalde ik hiervan, omdat ik vanaf dat moment op het bed moest blijven terwijl ik juist wilde lopen om mijn rugweeën op te vangen. Ik had over al deze interventies nauwelijks kennis en kon hierdoor geen overwogen keuzes maken. Daardoor ben ik continu blind meegegaan in de adviezen die ik vanuit het ziekenhuis kreeg, zonder dat ik precies wist welke voor- en nadelen daarbij hoorden. Ook het toucheren vond ik heel vervelend; het zorgde er telkens voor dat ik uit mijn bubbel werd gehaald en door de stagnatie van de ontsluiting ontmoedigde het ook nog eens. Uiteindelijk duurde de bevalling vijftien uur, waarvan ruim zes uur vanaf acht centimeter ontsluiting. Voor mijn gevoel had dit veelal te maken met het feit dat ik mij in het ziekenhuis niet op mijn gemak voelde en omdat de kennis ontbrak om gedurende de bevalling zelf de controle te hebben.
De wens voor een tweede bevalling
Erwin en ik hebben altijd de wens gehad voor twee kinderen, dus al snel na deze bevalling besloot ik dat ik het een eventuele tweede keer graag helemaal anders zou willen en dat ik vooral heel goed voorbereid moest zijn. Ik ben veel gaan lezen over het geboorteproces, zodat ik begreep hoe de hormonen werken, wat er in mijn lichaam gebeurde en ik ook zelf kon herkennen in welke fase van de bevalling ik mij bevond. Daarnaast heb ik me verdiept in allerlei complicaties, interventies, houdingen en niet-medische pijnstilling.
Alle kennis zorgde voor een duidelijk bevalplan: ik wilde thuis in een bevalbad bevallen, met zo min mogelijk toucheren en coaching in het opvangen van weeën. Precies dat is gelukt! Ik had deze keer het gevoel dat ik begreep wat er gebeurde en dat ik kon aangeven wat ik graag wilde. Anoek was bij de bevalling en zij heeft mij heel fijn en precies volgens mijn wensen begeleid. Ik vond het echt een toffe ervaring waar ik heel goed op terugkijk.
Controle en regie tijdens de bevalling
Natuurlijk is iedere zwangerschap en bevalling er een op zich en er kunnen altijd onverwachtse complicaties zijn. Dat had ook deze keer het geval kunnen zijn. Maar omdat ik mijzelf deze keer goed ingelezen had, op de hoogte was van wat er ging gebeuren en mijn wensen duidelijk uitsprak, had ik de hele bevalling het idee volledig in controle te zijn.
Uiteindelijk heb ik de regie om 20.28 uur uit handen gegeven, om op dat moment mijn zoon in mijn armen te mogen nemen. In het bevalbad, in mijn eigen huis, precies volgens plan!
